Johan Dekker

W

as een man van weinig woorden maar waar hij wel veel over vertelde waren zijn drie grote hobby’s . Zijn werk bij noorderkwartier wat hij 33 jaar heeft gedaan en waar ze zeer tevreden over hem waren. De voetbal in Dirkshorn waar hij de laatste jaren verzorger van het 2e elftal was en hij in September nog een mooi nieuw trainingspak had gekregen en de biljard club op de vrijdag avond. Als hij zich ergens voor inzette dan ging dat ook voor de volle 100%. Ondanks een zware darmoperatie ging het de laatste tijd juist zo goed met Johan. Maar toch kwam daar abrupt een eind aan, wat voor iedereen maar zeker voor zijn vader een grote schok was. Met wat hulp was hij net bezig om zijn huis wat op te knappen en super trots was hij op zijn andere auto. Wat dan ook heel jammer is dat hij er zo kort van heeft kunnen genieten. De enige troost die wij kunnen vinden, is dat wij denken dat je moeder je met open armen daar boven heeft ontvangen.

Corrie Karsten – Pronk

Afgelopen januari overleed Corrie Karsten. Moeder Corrie. Ze wisten meteen, het zal nooit meer hetzelfde zijn zonder haar….Haar leven begon in Warmenhuizen als oudste van 12 kinderen. Ze heeft heel wat afgezorgd voor haar broertjes, zusjes en in het huishouden maar ook ging ze mee het land op om aardappelen te rooien. Ondanks de angstige tijd van de oorlog heeft ze een mooie jeugd gehad. Ze ging naar de naaischool. Ze heeft in haar leven de wereld in de rondte genaaid…..wie heeft er niet één van haar mooie zakjes…..?! En toen kwam Jan Karsten in haar leven en na 5 jaar verkering gingen ze wonen op de Sportlaan in Tuitjenhorn. Al snel kwam de ooievaar en bracht 8 kinderen en met zijn tienen hebben ze heel wat avonturen beleefd. Toen Jan in 2005 overleed bleef Corrie alleen achter en ondanks veel aanloop kon dat nooit wennen. Het gemis aan hem was groot. Het is een troost dat ze nu weer samen zijn.

Jakob Kruier

M

et het overlijden van Jacob Kruijer is er zomaar ineens een tijdperk afgesloten. Jakob was de laatste bewoner op Koorndijk 25 van de generatie Kruijer. Een gastvrije plek waar de koffie altijd klaar stond, gekaart werd en vele voetbalwedstrijden werden bekeken. Opgegroeid als tuinder wist hij heel goed zijn moestuin te verzorgen waar vele familie en buren van mochten  meegenieten. Zijn  buren waren onmisbaar en hartverwarmend was het dan ook hoe de hele familie Kamp de verzorgende taak op zich nam. Deze band werd zo hecht dat hij door hen als Opa werd genoemd en beschouwd. Jakob was veel te vinden op het voetbalveld, in de kroeg voor een potje biljarten en bij Mats voor een helpende hand op het hoveniersbedrijf. De voordeur van Koorndijk 25 is voorgoed gesloten door het overlijden van Jakob Kruijer.

Niek Groot

N

iek is geboren op 14 augustus als tweede kind in een gezin van 5. Al jong moest hij zijn vader helpen op het land, buiten zijn vond hij heerlijk. Op 19 jarige leeftijd ging hij in dienst waar hij een geweldige tijd heeft gehad. Handballen was zijn passie, later ging hij ook training geven aan de jeugd, werd scheidsrechter en zelfs voorzitter van de club. Met zijn broer ging hij in de kool, ging uiteindelijk alleen verder, trouwde met Marijke. Ze gingen wonen  op het ‘t Rijpje , waar hun 3 zoons werden geboren,  beter bekend als de Daltons. Ze kregen er 2 schoondochters bij. Niek is nog naar Nieuw-Zeeland gegaan op bezoek bij een van zijn zoons. Hij genoot erg van zijn kleinkinderen, zn allesie. Zijn zoon nam het bedrijf over, in het begin deden ze het samen maar naarmate zijn gezondheid afnam werd het werk te zwaar, dat was moeilijk te accepteren. Hij wilde tot het einde toe thuis blijven en dit is door de zorg van Marijke gelukt, op 9 november is hij overleden.

Miep Karsten – Bos

G

eboren in 1928 in Waarland, als jongste van een groot gezin waar het geen vetpot was in de crisisjaren voor de oorlog, maar waar wel veel lol was. Na de oorlog ontmoette ze Jaap waar ze later mee trouwde. Ze kregen 7 kinderen en ze was altijd thuis voor haar kinderen. Dat ze kinderen wat groter waren gingen ze af en toe op vakantie met bus of vliegtuig, wat ze erg gezellig vond vooral met de medereizigers als er ‘s avonds nog ergens gedanst kon worden. Ze verhuisden naar de Koorndijk waar ze heerlijk hebben gewoond. Een zwarte bladzijde was het overlijden van Marga maar ze wist het leven toch weer op te pakken. Na een beroerte was ze wat meer aan huis gekluisterd, ze durfde niet meer te fietsen maar Jaap probeerde haar toch de deur uit te krijgen op een tandemfiets, maar ze was tevreden thuis. Ze was tot op het laatst altijd blij als haar kinderen en kleinkinderen langskwamen en ze was oprecht geïnteresseerd in hun verhalen. Na een periode dat ze wel heel erg ziek was knapte ze toch weer op, ze was sterker dan iedereen dacht, maar na een zware hersenbloeding overleed ze op 7 november op 87 jarige leeftijd.

Stien Boekel-Filmer

O

p jonge leeftijd verloor ze haar ouders, maar samen met de vier zussen hebben ze zich nog goed weten te redden, Op latere leeftijd ging ze in de kost en daar ontmoette ze haar man, ze trouwden en gingen in Kalverdijk wonen, ze kregen drie kinderen, Ze leefden eenvoudig maar waren tevreden. Haar man zorgde voor de kost en zij voor het gezin, zoals het gewoon was in die tijd. 17 jaar terug na dat haar man overleed verhuisde ze naar het Sint Jozefpark, naar een mooi opgeknapt, warm huisje dicht bij de winkels. Zo leefde ze rustig en tevreden, af en toe een koppie bij de buurtjes of op de fiets naar zus Annie en naar de handwerkclub in het grote huis. Ze was altijd aan het sokken breien. Eind vorig jaar werd ze ziek, ze kon niet meer behandeld worden, hier had ze vrede mee. Ze heeft het gedragen zonder een klacht. Op 3 oktober een week na haar 88e verjaardag, waar ze nog een heerlijk gebakje heeft gegeten is ze overleden in haar eigen bed in haar eigen huisje. Zoals ze het zelf heeft gewild zo is het ook gebeurd.

Cees Dekker

C

ees is geboren in Kerkbuurt op een tuinders bedrijf waar hij opgroeide met zijn vader, moeder, zus en twee broers. Cees ging werken bij zijn vader in de bollen. In Warmenhuizen leerde Cees Ida Bommer kennen, smoor verliefd, maar Cees werd voor een jaar uitgezonden naar Suriname. De liefde hield stand. Elize en kleine Jan werden geboren. Veel verdriet was er toen kleine Jan kwam te overlijden. Het derde kind Jan werd geboren. Cees was een rustige, stoere bescheiden man, die zijn vrouw, zijn kinderen Elize en Jan, de kleinkinderen Bas en Eline op handen droeg. Had zelfs nog een cadeautje voor zijn ongeboren achterkleinkind. Thuis was het ook altijd gezellig, iedereen was altijd welkom. een potje kaarten, een gulden in de pot en daar weer wat leuks van doen. Cees werd opgenomen in Magnushof. En daar knapte hij wonderbaarlijk op. Hij had het daar naar zijn zin, maar het verblijf daar deed hem ook veel verdriet , wilde terug naar huis naar moeders want die miste hij. De laatste weken was hij bewust met zijn afscheid bezig. Cees, we missen je bonjour

Sam Boon

A

am is geboren in Kalverdijk, als 6e kind in een gezin van 8 kinderen. Al vroeg moest hij meehelpen op het land, hij was echter geen tuinder, maar ging varen op de wilde vaart, later ging hij werken bij firma de Nijs tot hij met de vut ging. Na zijn trouwen gingen hij samen met zijn vrouw aan de Bogaersstraat wonen waar hun 2 zonen werden geboren, ze hoefde nooit naar de speeltuin, want die stond al in de achtertuin. Sam hield ook erg van muziek, jaren heeft hij op de fanfare gezeten, de muziek stond altijd bij hem aan, hij was een gezelschapsmens, hield van kaarten en biljarten en een bakkie drinken. Ook van fietsen hield hij erg, elke dag een rondje op de elektrische fiets, heen ga je terug moet je. Sam kreeg te horen dat hij ziek was, hij bleef positief en klaagde nooit. Langzaam ging hij achteruit en uiteindelijk is hij op 16 juli rustig heen gegaan.

Piet Pronk

P

iet is geboren op 15 april 1928. Hij groeide op in een gezellig gezin, vader, moeder, Zus, Jan, Niek , Piet en Marie. Het was crisistijd,toch een mooie tijd waarin hard gewerkt moest worden.Na de lagere school ging hij werken op de akker,het was zijn lust en zijn leven trots op het familiebedrijf . Na de oorlog kwam de opgaande tijd en samen met zijn broers en hun vader werkten zij in het bedrijf. In 1964 trouwde Piet met Nel uit Warmenhuizen. Dat was riskant in die tijd. Samen kregen ze 3 kinderen, Margriet, Jan en Peter. Zij hadden een mooie jeugd. Piet gaf zijn kinderen veel vrijheid en verantwoording. Piet was een zeer tevreden en niet veeleisende man. Ook oordeelde hij niet. Klaagde nooit, het ging altijd best. Margriet overleed op 22 jarige leeftijd, een zware wissel op het hele gezin. Ze pakten de draad weer op. Margriet was levenslustig en zou niet gewild hebben dat het gezin” bij de pakken ging neerzitten”. De kinderen kwamen ook in het bedrijf. Hij werd de trotse opa van zijn kleinkinderen Marieke en Pieter. Piet kwam graag bij zijn zussen Zus en Marie. Langzaam vervielen zijn krachten en zijn geheugen. Hij kon de woorden niet meer vinden… kwam nog wel dagelijks op het bedrijf maar is naar Magnushof gegaan, een zeer zware beslissing. Piet, je hebt een hoge leeftijd bereikt, we gaan je enorm missen. De groeten aan Margriet.

Cornelia Maria Suiker – Ligthart

Z

e is geboren als 3e kind in een gezin van 12 kinderen, als 10 jarige ging ze werken bij tante Marie op de boerderij in Tuitjenhorn en ging daar in de kost, op deze plek aan de dorpsstraat is ze na haar trouwen gaan wonen en ze hebben daar hun hele werkzame leven doorgebracht, ze kregen 7 kinderen en die zijn daar opgegroeid. Naast het huishouden deed ze veel op de boerderij, ze was altijd bezig. Ze hield van netjes, als huis, tuin en erf schoon en opgeruimd waren dan gaf dat haar veel voldoening. Later zijn ze aan de Delftweg gaan wonen, na het overlijden van haar man werd het daar te groot  en verhuisde ze naar het Sint Jozefpark. Het verlies van haar dochter Kitty en haar man hebben haar diep geraakt maar ze ging door, ze had een rotsvast geloof in Maria dat was haar kompas, vooral in haar laatste weken heeft ze daar veel kracht uit geput. Vlak voor haar 90 ste verjaardag kreeg ze te horen dat het niet goed met haar ging, maar ze wilde het feestje halen om te vieren maar ook om afscheid te nemen. Het werd een speciale middag. 7 dagen later op 11 mei is ze overleden.

Jeroen Tijm

W

ant iedere keer als jij me aankijkt voel ik een regen van geluk. Jeroen is geboren op 23 juli 1972, zoon van Cor Tijm en Margriet Tijm Carnas, broer van Sander. Jeroen groeide voorspoedig op, en had een fijne jeugd. Na de HAVO heeft hij het diploma MTS- elektrotechniek en MTS- elektronica behaald. Jeroen hield niet van sporten, maar was wel een keer schoolkampioen schaken. Is ook nog zendamateur geweest. Hij ging werken bij Jan Groot electra. Jeroen is de initiator van onze buurtbus. Als voorzitter, secretaris, aanspreekpunt, planner van de routes is hij jarenlang een zeer waardevolle kracht geweest. In 2004 ontmoette hij Annemarie. Ze voelden het als echte zielmaatjes en waren vol van liefde voor elkaar, en dat bleef zo. Op 16 april 2010 zijn ze hier in deze kerk getrouwd. In de tussentijd was Jeroen ook zijn andere passie gaan volgen, treinen rijden. In 2008 is Jeroen de opleiding tot machinist gaan volgen  en slaagde met vlag en wimpel. Jeroen werd machinist. In januari 2012 kreeg Jeroen te horen dat hij uitgezaaide maagkanker had. Een paar maanden zou hij hebben. Hij heeft het met experimentele chemo’s vier jaar volgehouden. Jeroen behield tot aan het einde toe de regie over zijn eigen ziekte en afscheid.  Hij is als een wervelwind in Annemarie haar leven gekomen en er als een wervelwind er weer uitgegaan. Op 6 april dit jaar overleed Jeroen zijn ogen in de armen van zijn Annemarie, hij sloot zijn ogen en ging voor altijd op in haar hart.

Andries Gerardus Goudsblom

W

at blijft is wat je anderen schenkt. Andries is geboren op de dorpsstraat 61 als oudste van drie kinderen. Op zijn tiende jaar  moest hij van school  om mee te helpen in het bedrijf van zijn vader. Tijdens het dansen  heeft Andries Riet ontmoet en hij heeft haar daarna nooit meer laten gaan. Ze trouwden, een witte wereld, en kregen 6 kinderen. Een paar maanden na de geboorte van Madeleine werd zijn onderbeen verbrijzeld, een half jaar bedrust. Van alle kinderen heeft hij Madeleine als eerste de fles gegeven. Voor de kerk heeft Andries veel gedaan. O.a. reed hij voor Pastoor Meijnders in zijn vaders auto. Er kwamen 20 kleinkinderen en daar was hij erg trots op. De aankondiging van het achterkleinkind deed hem goed. In 1999 is zijn lieve vrouw Riet ziek geworden en na een kort ziekbed overleden. De kinderen waren er trots op hoe goed hij voor zichzelf ging zorgen. ‘S avonds alleen zijn vond hij moeilijk.  Het was altijd lekker warm bij Andries in zijn huis aan de Sportlaan, hij zei altijd: waar het koud is, is het niet gezellig. De laatste weken hebben de kinderen hem verzorgt, een hechte band. Zo kon dat hij heerlijk in zijn eigen woning blijven. Tot het einde aan toe had hij belangstelling naar iedereen. In het bijzijn van zijn kinderen is Andries in alle rust overleden.

Kitty Booms Kemps

O

p 17 maart dit jaar is Kitty Booms Kemps overleden. Ze is 89 jaar geworden. Zij is gelukkig geweest met haar man Henk Booms op het Sint Jozefpark. Zij was een zorgzame liefhebbende vrouw. Kitty was een zeer gelovige vrouw. Zij was een superoma, de kleinkinderen konden altijd komen logeren en ze stond altijd liefdevol voor hen klaar. Kitty is op 23 maart vanuit de Raadstede omringt door de mensen die haar liefhadden teruggebracht naar haar man op het kerkhof. Dank je wel oma, rust zacht we zullen je missen.

Jo Buter

H

ij is geboren op Kerkbuurt, als 2e kind in een gezin van 12 kinderen waar hij een mooie jeugd heeft gehad met sporten, lezen en veel samen zingen. Na de lagere school ging hij thuis aan het werk, het was crisis, hard werken en weinig verdienen. In de 2e wereldoorlog moest hij werken in Duitsland , na 2 jaar probeerde hij te ontsnappen en heeft hij enkele maanden in een concentratiekamp gezeten. Dat heeft hem gevormd en hem het besef gegeven dat familie heel belangrijk voor hem is. In 1944 werd hij bevrijd. Na de oorlog kreeg hij verkering met Truus, ze trouwden en ze kregen 9 kinderen. Hij heeft 30 jaar in de haven gewerkt bij Van Gelder papier in Beverwijk met veel plezier. De laatste jaren woonden ze samen in het Sint Jozefpark, waar zijn kinderen en kleinkinderen graag langs kwamen. Hij was enorm trots op zijn kinderen en verguld met alle nazaten. Tot het einde toe bleef hij plannen maken, hij ging naar het ziekenhuis om weer beter te worden, maar daar is hij op 7 januari in het harnas gestorven.

Jan van Straaten

J

an is geboren op 16 oktober 1946. Groeide op, zonder opsmuk, bescheiden, onopvallend. Jan kon goed leren en na de middelbare school werkte hij op het ouderlijk bedrijf. Zijn muzikale talent openbaarde zich. O.a. de accordeon en zijn gevoelige pianospel. Vele jaren was hij beroepsmuzikant in duo Kruistra. De tijd was hectisch. Jan is getrouwd geweest met Mariëtte en samen kregen ze zoon Tim. Jan werd de organist van deze kerk, begeleidde de koren en met uitvaarten kon er altijd een beroep op hem gedaan worden. Vele jaren was Jan hier wekelijks te vinden. Onder  de communie was het altijd weer een verrassing wat Jan speelde. Jan was heel hecht met zijn broers Frans en Cleem. Zorgde goed voor zijn moeder. Na het overlijden van Frans werd zijn band met Cleem nog hechter. Cleem en zijn gezin waren van onschatbare waarde voor Jan. Uiteindelijk maakte zijn ziekte het hem onmogelijk om nog te blijven spelen als organist van de koren. Van beide kanten een pijnlijke beslissing. Voor Jan was het heel erg. Jan was trouw aan zijn vrienden,familie en trots op zijn zoon Tim. Jan, een ieder die je gekend heeft,  heeft een onuitwisbare herinnering aan jou. In dierbare herinnering, bedankt wat je ons  allen als persoon en  met je mooie spel hebt gegeven, Rust in vrede.

Elly Groot

Dochter van Cornelis Groot en Elisabeth Groot – Buter.

Elly woonde samen met broer Henk in het ouderlijk huis Zus Anneke en haar gezin woonde naast hun en samen was dat een hechte eenheid. Super trots was Elly op de kinderen van Anneke en Bertus  Jerry en Chantal. Deze gaven een geweldige aanvulling aan haar leven.Haar hele leven heeft ze bij de fa. Kramer gewerkt.

Tijdens haar leven genoot Elly van haar biertje, peukie en vakanties. Even naar Ome Arie in Frankrijk. Vrienden en vriendinnen waren altijd welkom. In 2000 werd borstkanker geconstateerd. Dat kwam hard aan, maar ze bleef positief en strijd lustig. Grote bewondering voor hoe zij dit gedragen heeft  Elly in het kort, Karaktertrek: eenvoud en tevreden. Ze was positief, nooit klagen en met een flinke dosis zelfspot. Zei vaak: “Het Leven is een feest maar de slingers moet je zelf ophangen”. Elly was een mensen mens. Ze hield van mensen en interesseerde zich in hun levens.

Lieve Elly, bedankt, we missen je, rust zacht.

12