Tinie Blokdijk-Quant

T

inie

 Na de Allerzielenviering op 2 november 2023 wordt het korte I.M. van Tinie geplaatst.

Agatha Maria Kruijer-Strooper Aat

A

at

 Na de Allerzielenviering op 2 november 2023 wordt het korte I.M. van Aat geplaatst.

Ina Strooper-Borst

I

na

 Na de Allerzielenviering op 2 november 2023 wordt het korte I.M. van Ina geplaatst.

Jose van Mastrigt-van der Vliet

J

ose

 Na de Allerzielenviering op 2 november 2023 wordt het korte I.M. van Jose geplaatst.

Maria Johanna Bleeker – Bleeker Ria

R

ia

 

Zo blijven dan geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste is de liefde.

Op haar kaart staat de mooie tekst: Bedroefd, maar ook wetend dat het goed is, hebben wij na een kort ziekbed afscheid genomen van onze lieve moeder en oma. Voor altijd in ons hart, nu weer samen met pap. Krista, Marjan en André, Finn en Yuna.

Op 28 augustus overleed Maria Johanna Bleeker-Bleeker, bekend als Ria, geboren 20 december 1942 in Warmenhuizen. Weduwe van Jacobus Gerardus (Jaap) Bleeker.
Zelden, zelden  zagen de kinderen van Ria zoveel dankbetuigingen als tijdens het uitruimen van de kasten van hun moeder. Van jonge vaders en moeders met eerste kinderen wiens kraamperiode ze vertrouwen heeft gegeven in het leven en het ouderschap. Van de vele kinderen die ze advies gaf op het consultatiebureau in Langedijk. Van de vele zieken en stervenden die ze tijdens haar wijkperiode heeft begeleid. En van de collega’s van de Bloedbank waar ze met veel plezier zorgde voor de bloeddonoren.

Allen vol van superlatieven over Ria’s liefde, haar positiviteit, haar geduld.
Wat ongelooflijk mooi dat Ria tijdens haar leven zoveel heeft mogen geven aan haar man, haar kinderen, haar familie en dus ook de rest van de maatschappij. Ze laat de wereld een beetje beter achter. Nu – na een slopende ziekte waarin ze dankbaar voor het leven bleef – is ze weer heerlijk terug bij haar Jaap. We zijn haar allen dankbaar

Christina “Stien” Entes Ligthart

S

tien

Stien is geboren op 2 juni 1927,   als vierdee dochter in een gelovig gezin met twaalf kinderen. Na de lagere school werkte  Stien als hulp in de huishouding. Ook was ze nog een tijdje wilde baakster. Ze  leerde Cor kennen tijdens het dansen. Ze trouwden op 8 oktober 1957 en gingen in Dirkshorn wonen. In 1960 werd Carina geboren en twee jaar later kwam Wil.  Er  was veel contact met de familie, ieder jaar ging er wel iemand trouwen of was meerjaren getrouwd, wat altijd gevierd werd in een zaaltje. Inclusief de voorbereiding met sketches of liedjes.

De kinderen gingen de deur uit, ze  vond het vreselijk en voelde zich alleen.
Heel blij was ze met de kleinkinderen, ze hield zich goed op de hoogte waar ze mee bezig waren en belde regelmatig. In de zomer bij oma logeren,  soms zelfs Wil  met zijn hele gezin. Ze  verhuisden naar een seniorenwoning in Tuitjenhorn. Contact  was makkelijker en alles was op loopafstand. Helaas had Cor steeds meer hulp nodig door zijn Parkinson. Stien vond de zorg uit handen geven erg moeilijk. In 2012 kreeg ze een herseninfarct  In 2013 overleed Cor.  Een grote steun was haar zus Nely die onder haar woonde. Er overleden steeds meer familieleden en het werd stil. Alle afleiding werd door haar afgeslagen. Bezoekjes van haar familie, telefoontjes van Wil en het wekelijkse bezoek van Carina was alles. Toen kwam Corona.
Gelukkig lukte het vorig jaar om Stien in de Heemhaven te laten wonen.
Ze had er vanaf de eerste dag een vriendin, en deed mee aan de activiteiten. De kleinkinderen kwamen regelmatig en op de oppasdag ging achterkleinzoon Pepijn vaak mee.  Het leven viel haar niet mee met alles wat ze vergat. maar zo zei ze:  Tot ze erbij neerviel, zou ze haar best doen om er wat van te maken. Ze viel, maar ze was in staat om iedereen die afscheid kwam nemen nog toe te spreken of te bedanken. Op de verjaardag van Cor , in het bijzijn van de kinderen, is Stien rustig overleden.
Bedankt  voor alle liefdevolle aandacht die je hebt gegeven

Cor Kruijer

C

or

Cor is geboren op 25 September 1932. Als zevendee kind van de elf Kruijertjes.

Na de lagere school heeft Cor een tijdje gewerkt bij zijn ooms op het land. Er was niet genoeg werk. Cor ging werken in de bouw. O.a meehelpen aan de aanleg van de Velsertunnel.

In die tijd kwam hij zijn vrouw Nel tegen. Februari 1962 trouwde het stel  en ging wonen aan de Dorpsstraat 51 in Tuitjenhorn. Negen maanden later werd het eerste kind geboren, en daarna volgde er nog vier.

Maar het gezinsgeluk kreeg zware tijden. Wat een simpele operatie moest zijn voor Nel, liep helemaal fout. Ze raakte in coma en bij ontwaken bleek dat zij bijna niets meer kon zien en horen. De kinderen werden bij familie en buren ondergebracht, en Cor pendelde tussen iedereen in om de boel bij elkaar te houden. Hij kreeg de zorg er bij voor zijn vrouw en voor het welzijn van de kinderen. Dit ging hem geheel natuurlijk af.

Als vrijwilliger was hij betrokken bij de Oranje vereniging en werd hij scheidsrechter bij Hollandia T. Dit heeft hij met veel plezier jaren gedaan.

Toen de kans zich voordeed om bij de buitendienst van de gemeente Harenkarspel te gaan werken, heeft Cor dit met beide handen aangegrepen. De voorliefde voor de schoffel was een feit.

Op zijn  57e kon Cor lekker met pensioen. Vissen. Geen snoekbaars was veilig in de wateren rondom Tuitjenhorn. Fietsen,  Volkstuin! waar hij tevens voorzitter van was. De tuin van Pastoor. Alle kinderen werden voorzien van groente uit de Kalverdijkse klei.

Cor werd opa van negen kleinkinderen, en op iedereen was hij even trots! Niks was te gek. Puzzels, auto’s, poppenwagens werden gezaagd en geschilderd. Regelmatig mocht er iemand mee op het plankje op de fietsstang, of mee vissen, of naar de tuin. Glunderen en genieten!

Zijn fiets en zijn schoffel kunnen in de boet blijven. Trots op alles, wat je voornamelijk voor iedereen, en andere hebt gedaan. We nemen uw positieve instelling mee als groots voorbeeld.

Marco Blankendaal

M

arco

Marco, hoe gaat het met je? Ja,goed hoor. Jarenlange uitspraak van deze dappere man, vader, zoon, broer en oom. Jij was een baby van een paar weken oud toen jij in de armen van twee liefdevolle ouders; vader Piet en moeder Greet terecht kwam. Drie  jaar later ging je terug naar Brazilie om je broertje Alex en zusje Wilma op te halen. Wat was jij enorm trots en nam jij je taak als grote broer meteen serieus. De eerste paar jaar na terugkomst uit Brazilië heb je een paar jaar in België gewoond. Een hele mooie tijd waar jij als drie jarig jongetje Vlaams leerde spreken.  Als puber had je het niet altijd even makkelijk en wist je ook niet wat je wilde worden maar uiteindelijk heb jij je koksopleiding afgerond en ging je meteen werken bij Daalimpex. Dat was je grote droom, net zo worden als papa. Ook werkte je graag bij ome Cor samen met je twee neven Ard en Martin op het land. Je voelde je helemaal thuis bij ome Cor en tante Annie. Je vrienden waren heel belangrijk voor je en je genoot volop met hen.

In 2004 werd je ziek, een alvleesklierontsteking. Dit ziekteverloop was heel ernstig en er is meerdere keren afscheid van je genomen maar gelukkig overwon je deze ziekte.

Je leerde Patricia in 2009 kennen en jullie kregen twee prachtige dochters Marianna & Melissa. Een geweldige vader was je voor je twee meiden maar ook voor je bonusdochter Vitoria. Zo trots en blij als je was met de meiden, zij waren alles voor jou. In 2017 werd je weer ziek, nu definitief, en weer moest je vechten. Je hebt het met veel moed gedaan.

Dapper ging je ervoor, en je genoot  samen met je moeder van  de dierbare momenten die jullie  hebben gehad,  van al die keren dat je thuis langs kwam om even te kletsen aan de keukentafel. Als er aan je gevraagd werd, wat wil je nog? Dan zei jij: mooi met elkaar zitten en een biertje erbij. Daar genoot jij enorm van en dat was genoeg. Je reis begon in Brazilië en is er geëindigd. De cirkel is rond…  Wij zijn trots op je, bedankt voor alles wat je voor ons hebt betekend.

Nel Tiebie-Hoogeboom

N

el

Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden.Nel is geboren op 8 maart 1931 te Kalverdijk.Uit een gezin van elf kinderen en dochter van Mattheus Hoogeboom en Grietje Pronk Omdat Opa Pronk op jonge leeftijd overleed moesten alle elf kinderen meehelpen om het tuindersgezin draaiende te houden.

Na haar schooltijd heeft Nel met veel plezier gewerkt in het St. Jozefpark. Ze ontmoette Sjaak Tiebie op 16 jarige leeftijd en trouwden op 2 januari 1956.Ze kregen vijf kinderen en na gewoond te hebben in Dirkshorn en Nibbixwoud hebben ze hun verdere huwelijk gewoond in Tuitjenhorn. Naast hun vijf kinderen hebben ze in de Stiegerstraat Theo en Erica in hun gezin opgnomen.

Nel is ruim 25 jaar lid geweest van het koor St. Ceacilia waar ze ook af en toe de taak van de dirigent overnam. Voor deze verdienste heeft ze zelfs een kerkelijke erepenning mogen ontvangen. Ook is ze jaren lang kerkwerkster geweest.

Naast een druk gezin had ze nog tijd over voor enkele hobby’s. Heel veel borstrokken en sokken gebreid en kleren genaaid en versteld. Na het overlijden van Sjaak was de tuin met potten planten haar bezigheid. Ook vielen de klaverjasavonden en –middagen bij haar in de smaak, want daar werd altijd een rood wijntje bij gedronken. Want ze hield van de gezelligheid met mensen om haar heen. Dan ging meestal de muziek wat luider en zelfs af en toe dansend op tafel.

Na maart 2019 ging Nel hard achteruit. Vanwege de Alzheimer moest ze verhuizen vanuit de Stiegerstraat naar “de Zandstee”. Daar is ze de laatste drie jaar liefdevol verzorgd door het personeel aldaar en dochter Marja.

Ze wilde graag naar haar Moeder en Vader, haar wens is 15 april in vervulling gegaan. Mam de groeten aan Pap. We zullen je missen, je kinderen.

Catharina Elisabeth Dekker

Cathrien

Helpen was je leven.

Voor iedereen stond je klaar.

Dank voor alles wat je hebt gegeven.

Dank voor hetgeen we betekenden voor elkaar.

Cathrien was de oudste in het gezin en heeft een hele mooie carrière gehad als wijk verpleegkundige.

Maar Cathrien wilde geen hoofdwijk verpleegkundige zijn, haar passie was patiënten helpen . Ze heeft 12 ½ jaar in de Indische buurt in Amsterdam gewerkt. Er was toen nog geen Pc in dat werk maar Cathrien had haar eigen netwerk en schakelde zelf huisarts ,Leger des Heils of maatschappelijk werk in voor de patiënten waarvan zij vond dat het nodig was. Daar kwam geen bestuur aan te pas.

Na 12 ½ jaar is Cathrien verhuisd naar Schagen.

Waar ze ook nog jaren met plezier in de wijk heeft gewerkt  met alles wat daar bij hoorde.

Na haar pensioen heeft Cathrien van haar vrijheid genoten en zette zich in als  vrijwilliger voor de Zonnebloem, Rodekruis en Magnushof.. Ook in Schagen heeft ze weer een nieuwe vriendenkring opgebouwd met o.a. een groepje dames van de kunstgeschiedenis. De dames hebben vele mooie culturele reisjes gemaakt.

Tot een aantal jaren geleden het lopen niet meer goed ging onderging Cathrien een grote rugoperatie waarbij helaas de verloren functies niet meer terugkwamen. Ze gaf niet op en er werd een scootmobiel aangeschaft voor de boodschappen en ze heeft er mooie tochtjes mee gemaakt

Cathrien heeft een hele mooie leeftijd bereikt. Je kon nog altijd  een heel goed gesprek met haar voeren. Cathrien was een krachtige, rechtvaardige en behulpzame vrouw. Haar broers en zussen missen haar.



Annie Ypma-Boersen

A

nnie

Annie Boersen uit Schagerbrug trouwde in 1961 met Yogchem IJpma. Ze bouwden een huis aan de Bladstraat in Tuitjenhorn. Mei 1963 ontvingen ze met open armen pleegdochter Tineke als baby van 4,5 maand oud waar ze 2 jaar met heel veel liefde voor heeft gezorgd maar weer heeft moeten afstaan aan haar ouders. Het contact werd verbroken maar na 33 jaar konden ze elkaar in Parijs weer in de armen sluiten. In 1972 werden ze de trotse ouders van hun geadopteerde dochter Elly May van vijf maanden.  In 1973 werd hun dochtertje Treeske Anna. veel te vroeg geboren, ze heeft maar een half uurtje geleefd. In 1974 mochten zij zoon Rienk verwelkomen, het gezin was compleet en werd met liefde door Annie verzorgd. In 1991 werd er verhuisd naar Waarland waar Annie een goed lopende eierhandel had. Van de aardbeien en de bessen werden honderden potjes jam en sap gemaakt voor de verkoop. Om een stapje terug te kunnen doen werd de boerderij verkocht en de terugkeer naar Tuitjenhorn werd een bungalow aan de Sportlaan. . Zes jaar geleden mochten ze Ross in hun armen sluiten, wat was Annie trots op haar “jongens”.Rienk en Ross.  In 2015 kreeg Annie een beroerte met als gevolg met regelmaat epileptische aanvallen. Haar gezichtvermogen begon af te nemen en ondanks de goede verzorging thuis werd besloten om haar februari 2020 op te nemen in het kleinschalige Parkhuis in Warmenhuizen. Door de Corona kwam het land in een lockdown terecht en bestond het bezoek uit alleen telefonisch contact of een raambezoek. Toen de deuren weer open mochten genoot Annie twee keer per dag van een rondje met de rolstoel met Jogchum.  En vond ze het heerlijk om even te kroelen met de hondjes die ze onderweg tegenkwam. Begin december nam haar gezondheid snel af en op 16 december is Annie op 85 jarige leeftijd overleden, 5 dagen na hun 62e trouwdag.

Petrus Adrianus Dekker

Gewoon een heel bijzondere man.
Heel bijzonder, heel gewoon.
Piet was ook een echte familieman, is altijd alleen gebleven bij zijn ouders, dank zij Piet hebben zijn ouders ook een hele mooie oude dag gehad, kwam ook vaak zomaar even langs
bij al zijn broers en zusters met wat groenten.
Was ook heel geïnteresseerd in zijn neefjes en nichtjes.
Zij de zondagochtend koffie was het altijd heel gezellig en had Piet de mooiste verhalen die we erg zullen missen en ook zijn lekkere potjes zelf gemaakte jam.
Rust zacht, lieve broer.



Piet Blokdijk

P

iet Blokdijk

Piet Blokdijk is op 7 december geboren als 14e in een gezin van 16 kinderen. Hij volgde als jonge jongen de tuinbouwschool en heeft jaren gevoetbald in Hollandia T 1 met zijn 3 broers. Hij ontmoette Tinie Quant en ze zijn in mei 1964 getrouwd en gingen wonen in Kalverdijk. De Cocobar in Warmenhuizen werd de volgende bestemming. 10 jaar lang hebben ze daar hun ziel en zaligheid in gelegd. Met 2 kinderen rijker besloten ze om in 1974 zelf een huis te bouwen, weer terug naar Kalverdijk. Piet werd hobbyboer met dikbillen, melkvee en schapen, zijn lust en zijn leven. Hij was ook stapelgek op zijn 4 kleinkinderen en nam ze vaak mee naar de beesten om ze te voeren en verzorgen. En al grapjes makend werden ze wegwijs in zijn wereld.  7 jaar geleden veranderde alles, Piet werd ziek. Met behandelingen en operaties wist hij zich staande te houden, maar hij kon slecht omgaan met de situatie die bij de ziekte hoorde. Zijn leven veranderd en uiteindelijk moesten de schapen weg omdat hij lichamelijk steeds meer achteruit ging. 2 junu is Piet met veel verdriet naar Magnushof gebracht door zijn gezin. Na maanden van strijd heeft Piet, thuis op Kalverdijk, op maandagochtend 13 september zijn laatste adem uitgeblazen in het bijzijn van zijn lieve vrouw Tinie. Hij is in liefde losgelaten

Nel Pronk – Reinders

N

el Pronk Reinders

Nel werd geboren als oudste van 6 kinderen in 1933, haar ouders hadden alle twee een zaak, dat betekende dat je al snel meedraaide in het huishouden en het grootbrengen van de jongste, na de lagere school en de huishoudschool had je het erg naar je zin bij Ibink in Alkmaar, op je 26stekwam je Piet tegen op de kermis , in 1964 trouwden jullie en kregen 3 kinderen, op zondag gingen jullie vaak naar Schoorl en op vakantie naar Slagharen, daar had ze het de laatste tijd geregeld over, samen met haar gezin op pad, ze hield de boel thuis draaiende, altijd veel koffie volk, ze zal wat koffie gezet hebben en met koek erbij , uiteraard.

Helaas overleed Margriet in het ouderlijke huis, dat was een enorme klap voor haar en is altijd een enorm gemis gebleven, maar ze probeerde er weer wat van te maken, ze was gek op gezelligheid en mensen om haar heen, ze verhuisden naar de Pastoor Meijndersstraat, ze heeft hier een mooie tijd gehad en mede door de fijne bure, in 2016 overleed Piet ,na een aanloop van een aantal jaren die niet gemakkelijk voor haar waren, in 2019 wilde ze naar het st jozefpark, waar ze snel wende met ook weer leuke buurtjes,

De laatste jaren kreeg Nel al meer kwaaltjes, deze zomer  was er  iets goed mis en ze kon niet meer beter worden, je vond het prima en zei, laat mij maar naar pap en Margriet gaan, je zult nu zeker wel weer plezier hebben met hen en een dansje doen met Piet, wat je graag deed.

Annie van Kralingen-Kuilboer

A

nnie van Kralingen-Kuilboer

Annie is geboren 7 augustus 1935 in Kalverdijk, ze groeide op hielp op de boerderij en zorgde voor het huishouden, ze was 30 dat ze trouwde met marineman Arie van Kralingen en ging wonen in Den-Helder, waar ook hun dochter  is geboren. Ze begon daar een slijterij, was een echte ondernemende  vrouw, later nadat de slijterij was verkocht trokken ze naar Tuitjenhorn in een mooi appartement, nadat Arie overleed bleef ze zelfstandig . ze vermaakte zich prima in Tuitjenhorn, een wandelclubje, kerk schoonmaken, ze deed mee met uitjes en feestjes in Sint Jozefoord, ze was een dametje en hield van pracht en praal, ze zag er altijd opgedirkt uit en zei: as me heer maar goed zit en de lippestift op zn plek.

Ze kreeg later wat meer onder de leden en het geheugen werd minder, maar dat wist ze goed te verbloemen, in april verhuisde ze naar het Max Plazierhuis,  dat zoin moin spulle zei ze verbaasd, ze had later geen kracht meer om iet ze vertellen maar met gebarentaal ging het nog goed, en met die glimlach, dat was het goed.

We hoopte dat ze nog langer van haar appartement mocht genieten, het mocht niet zo zijn, na verval van krachten moest ze ons loslaten en heeft een uniek persoon ons verlaten. Bedankt voor alles en rust zacht.

Joop van Schagen

J

oop van Schagen

Joop is geboren op 18 januari 1934,na de school ging je op de akker werken bij je vader en broers, je ging naar de avond tuinbouwschool in Warmenhuizen, je begon uit te gaan en op maandag had je altijd grote verhalen, trekker rijden nadat Joop op  zijn eigen was, was je lust en je leven en later ook het autorijden, je reed daarmee door heel Nederland, zo kreeg je overal kennissen want je maakte met iedereen een praatje, overal sprak je ook vaak met meiden en soms gaven ze hun adres aan jou maar verder kwam het nooit, helaas, Joop en Piet waren heel lang samen nadat jullie moeder overleed, Piet kookte en jullie kregen hulp in de huishouding en de was werd gedaan, zo redden jullie het prima, toen Piet ziek werd heb jij hem tot t einde toe verzorgd, nadat jezelf  wat minder mobiel werd en meer aan huis gekluisterd kwamen er steeds meer mensen bij je thuis waar je enorm van genoot, de meiden van Samen hebben tot het einde toe voor je gezorgd zodat je in je huis kon blijven wonen, je heb nog enorm genoten van het uitzicht op de prachtige tulpen velden, Joop het is goed zo, vaarwel

Riet Kruijer-Baas

R

iet Kruijer-Baas

Riet is op 12 november 1936 geboren op Kalverdijk, ze was de oudste van 3, na de lagere school is ze gaan werken op verschillende adressen, in 1955 ontmoete ze Cor Kruijer bij cafe Stevens ze trouwden en kochten een huis aan de Koorndijk, in die tijd stopte je dan met werken en werd je huisvrouw, Riet kon zich prima vermaken thuis. Ze kregen 3 kinderen, Riet was heel zorgzaam als de kinderen thuis kwamen van school stond ze al voor het raam te kijken of ze eraan kwamen, altijd de kleren schoon, de broodtrommels  gevuld en de fietsen buiten met kneiterharde banden, de kinderen trouwden en er zijn  8 kleinkinderen geboren , ze was op haar best als iederen bij elkaar zat en het liefst thuis op de Koorndijk, lekker verzorgen, altijd gebak en veel te veel hapjes …want…wel alles opeten, ze heeft jaren  kapsalon Bibob schoongemaakt en ook de voetbalkantine, later kreeg ze wat meer tijd voor uitjes maar altijd smorgens weg en savonds weer thuis, Cor en Riet waren vergroeid met elkaar en altijd samen, ook hier in de kerk heeft ze veel het koper gepoetst en dat zat ze zo trots als een pauw achter in de kerk, velen zullen haar herinneren als een vrouw van het dorp, altijd behulpzaam, bezig en tevreden.

Gerrit Glas

G

errit Glas

Gerrit is geboren op 15 juni 1947 te Kalverdijk  als vierde kind, hij heeft een fijne jeugd gehad en al jong had hij oog voor de tuinderij, na de lagere school  ging hij naar de lagere tuinbouwschool in Warmenhuizen, zo begon hij zijn eigen tuinderij met met Truus , later hielpen de meiden ook mee.

In 1977 leerde je Truus kennen op vakantie , jullie trouwden en gingen op de Koorndijk wonen in je ouderlijk huis, waar je je hele leven ben blijven wonen met veel plezier, toen jullie meiden werden geboren trakteerde je op tompoucen, je lievelings gebak, ze hebben een fijne jeugd gehad, na je pensioen wilde je nog niet stoppen, je kocht nog een nieuw trekker en zei dit is mijn laatste en dan stop in ermee, maar je ging nog door tot je 68ste, je schoonzonen waren ook bouwers dus ging je daarna helpen bij hen, je was altijd bezig, op30 april werd je met spoed opgenomen en belanden alles in een stoomversnelling, na verschillende operaties ging je al verder achteruit, in rust mocht je heengaan, bepaalde uitspraken van je zullen we missen, Mah, flap in de schroef, het rommelt wel, gaat wel over, oh dat kan wel zo met een worstie erbij, tot je dienst, succes ermee, Kees wat ben je goud en tot in het Ganzenland, rust zacht.

Jo Dekker-Goudsblom

J

o Dekker-Goudsblom

Jo is geboren in een groot gezin in Noord-Scharwoude, ze ging er met veel plezier naar school en had graag door willen leren, maar moest gaan werken. Ze wilde absoluut niet in de huishouding gaan werken, daarom regelde haar moeder een baantje bij de drogist. In die tijd leerde ze ook Jaap Dekker kennen. De liefde voor haar man is nooit overgegaan. In 1956 werd er getrouwd en zijn ze  in Den-Helder gaan wonen, daar werden hun 4 kinderen geboren. Ze was gek op haar `lieverds` en deed alles voor ze, ze had veel humor, ging zeer respectvol met iedereen om en hield van muziek en ging regelmatig naar opera voorstellingen. Ook bleef ze zich ontwikkelen met het leren van zwemmen, autorijden en ze heeft haar MAVO diploma gehaald. Met het gezin gingen ze al vroeg kamperen, eerst met de fiets en tent en veel later kwam er een caravan. Toen Jaap gepensioneerd was maakten ze lange reizen. Hier genoot ze erg van. In 2000 zijn ze naar Tuitjenhorn verhuisd, jammer genoeg overleed Jaap in 2003, Jo hield erg van spelletjes  en maakte reisjes. Ze is altijd erg trots op haar kleinkinderen en was altijd oprecht in hun geïnteresseerd. Door  haar ziekte kon ze op een gegeven moment niet zo veel meer, maar de krant werd tot op het laatst gespeld en ze beleefde veel plezier aan de bezoekjes van familie en vrienden, die werden ook altijd gastvrij ontvangen, Jo is op 1 mei begraven bij haar Jaap, op hun grafsteen staat : samen een

Ans Wessels-Kruijer

A

ns Wessels-Kruijer

Ans werd geboren op 8 december 1945 als oudste dochter, er was al een pleegzoon en later kreeg ze nog een zusje, op jonge leeftijd liep ze een schedelbasisfactuur op, waarvan de gevolgen haar hele leven hebben doorgewerkt, tot haar 16e verliep alles redelijk normaal tot ze haar eerste epileptische aanval kreeg, en hierna volgde er nog vele. Rond die tijd ontmoete ze Jan Wessels, na een knipperlichtrelatie werd het toch serieus en trouwde in 1964, hun 2 kinderen werden geboren, als gezin zijn er veel  mooie reizen gemaakt en rond de trouwdag een weekendje centerparcs,  Wat was  u trots op al uw kleinkinderen en op je 66 kreeg u uw eerste achterkleinkind en wat kon u ontzettend lachten tot tranen aan toe. in 2000 veranderde er veel, na een grote aanval liet u geheugen u in de steek, ondanks alles klaagde u nooi,t u genoot van alle mooie dingen, na een val in de keuken ging u revalideren in Magnushof, na 5 weken naar huis, het bleek dat u daar corona had opgelopen en moest u weer worden opgenomen, vanaf dat moment ging het bergafwaarts, u wilde graag nog bediend en dat moment was heel speciaal, u maakte een kruisje en bad het hele onze Vader mee. Op 16 januari ben u rustig heen gegaan, geen strijd en geen pijn meer , moge zij rusten in vrede